Żeń-szeń

Botaniczna nazwa korzenia żeń-szeń "Panax Ginseng" pochodzi od słów "panaceum" (tj. środek na wszelkie dolegliwości) oraz nazwy przejętej z języka chińskiego, w którym gin-seng oznacza "człekokształtny korzeń". W azjatyckim obszarze kulturowym nazywano go m.in. "korzeniem życia".

Roślina ta jest jednym z najstarszych surowców leczniczych Dalekiego Wschodu. Jednak wiedza o nim pozostawała przez długie lata ścisłą tajemnicą kolejnych cesarskich dynastii Chin. Dziesięciotysięczna armia cesarska chroniła tereny, na których rosła ta roślina. Korzeń żeń-szenia był wówczas na wagę złota. W starożytnych Chinach i Korei był podawany rekonwalescentom w celu stabilizacji głównych funkcji ustroju, wspomagania sił witalnych oraz w sprawnym powrocie do zdrowia. W Europie gości od niedawna.

Korzeń ten spotykany jest najczęściej w Azji Wschodniej na obszarze rozciągniętym od Nepalu przez Chiny, Koreę i Japonię aż po Azję południowo wschodnią. Poza tymi obszarami jest hodowany również w Ameryce Północnej (szczególnie USA – tak zwany ginseng amerykański), a także na Syberii, częściowo w Korei i Japonii (zwany żeńszeniem syberyjskim).

O tym, jakie żeń-szeń ma właściwości i kiedy najlepiej go przyjmować opowiada nasz ekspert – dr Leszek Walentynowicz, lekarz rodzinny.