Witamina P

Mianem witaminy P określa się żółte barwniki – rutynę i hesperydynę – które należą do cytrusowych bioflawonoidów. Obecność witaminy P w organizmie człowieka umożliwia prawidłowe wchłanianie i przyswajanie witaminy C. Witamina C wraz z witaminą P regulują przepuszczalność włośniczek, zapobiegają wylewom i wybroczynom w skórze, przeciwdziałają krwawieniom dziąseł i zwiększają odporność na infekcje. Jaką jeszcze rolę w organizmie pełni witamina P i gdzie występuje?
 

Właściwości witaminy P

Witamina P obejmuje grupę organicznych związków chemicznych zwanych bioflawonoidami. Związki te są zaliczane do witamin, choć jest to kwestia dyskusyjna. Do tej pory rozpoznano ponad 7000 różnych bioflawonoidów. Najbardziej znanymi są rutyna, kwercetyna, hesperydyna, kemferol i eriodykcjol.

O istnieniu witaminy P ludzkość dowiedziała się w 1936 roku, dzięki węgierskiemu naukowcowi – Albertowi Szent-Gyorgyi. Bioflawonoidy zostały pozyskane z czerwonej papryki i soku z cytryny. Początkowo naukowcy sądzili, że bioflawonoidy to kolejna witamina i nazwali substancje z tej grupy witaminą P. Nazwa pochodzi od ang. permeability, czyli przepuszczalność. Dopiero wiele lat później okazało się, że rzekoma witamina P jest w istocie mieszaniną flawonoidów.

Bioflawonoidy są „towarzyszem broni” witaminy C. Mają działanie przeciwobrzękowe i antyoksydacyjne. Poza tym zmniejszają przepuszczalność naczyń krwionośnych. Witamina P razem z witaminą C odpowiadają za stan tkanki łącznej w organizmie i zapobiegają krwawieniom oraz wybroczynom. Niedobory witaminy P objawiają się nadmierną kruchością naczyń krwionośnych.

Witamina P poprawia przepływ krwi w naczyniach wieńcowych i obniża ciśnienie. Działa rozkurczowo na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych i przewodów żółciowych. Jest pomocna w leczeniu miażdżycy. Ponadto ma właściwości przeciwgrzybiczne, przeciwalergiczne, przeciwnowotworowe i przeciwwrzodowe.  

Źródła witaminy P

Najwięcej witaminy P zawierają owoce cytrusowe – cytryny, pomarańcze, grejpfruty, a także morele, wiśnie, jeżyny i owoce głogu. Bogatym źródłem bioflawonoidów są również: aronia, berberys, czarny bez, dziurawiec, czarna porzeczka, czerwone wino, kapary, szczaw, gryka, papryka, fiołek trójbarwny i mięta. Ponieważ witamina P jest rozpuszczalna w wodzie, nie zagraża nam jej przedawkowanie. Nadmiar bioflawonoidów w organizmie jest wydalany wraz z moczem.

Na bioflawonoidy nie ma ustalonego dziennego zapotrzebowania. Przyjmuje się jednak, że dzienna dawka witaminy P powinna wynosić około 20 mg.   

Komu zaleca się witaminę P?

Witaminę P poleca się kobietom w okresie przekwitania, cierpiącym na dokuczliwe uderzenia gorąca. Ponadto witaminę P powinny przyjmować także osoby, u których występują krwawienia dziąseł lub które skarżą się na łatwe powstawanie siniaków nawet po niewielkich urazach.  

Zażywanie zwiększonych dawek witaminy P i witaminy C zapobiega przeziębieniom, infekcjom oraz grypie. Witaminy te uszczelniają naczynia krwionośne, chroniąc je przed atakiem wirusów i bakterii. Poza tym bioflawonoidy podtrzymują działanie adrenaliny, która ma właściwości stymulujące i mobilizujące. Dlatego warto uwzględnić w diecie porcję surówek, w których skład wchodzą warzywa, zawierające bioflawonoidy.