Objawy neurologiczne i psychiatryczne niedoboru witaminy B12

Znaczna część populacji cierpi z powodu niedoboru witaminy B12. Niedobór witaminy B12 może powodować objawy neurologiczne i psychiatryczne, takie jak: spadek energii, depresja, problemy z koncentracją i z pamięcią, ociężałość i zawroty głowy. Problemy związane z niedoborem witaminy B12 występują głównie u osób starszych i wegetarian, którzy nie stosują niezbędnych suplementów diety.
 

Witaminy B12 - działanie

Witamina B12 odgrywa istotną rolę w wielu procesach zachodzących w organizmie. Wraz z kwasem foliowym odpowiada za produkcję czerwonych krwinek, jest również niezbędna dla prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego. W związku z tym niedobór witaminy B12 zaburza funkcjonowanie systemu nerwowego, co może się objawiać uczuciem mrowienia i drętwienia. Niedobór B12 może również prowadzić do obniżenia jakości procesów poznawczych.

Niedobór B12 u osób starszych

Niedobór witaminy B12 jest powszechnym problemem u osób starszych i jedną z głównych przyczyn pojawiającej się u nich depresji. Co więcej, z upływem lat organizm wydziela coraz mniej kwasów żołądkowych - niezbędnych do absorpcji witaminy B12. Niedobór witaminy B12 u osób starszych wiąże się również z obniżeniem zdolności do wchłaniania składników odżywczych. Z tego względu zaleca się stosowanie suplementów diety z witaminą B12 osobom powyżej 50 roku życia.

Niedobór witaminy B12 - objawy

Objawy niedoboru witaminy B12 to przede wszystkim wstręt do mięsa, pieczenie języka, zmęczenie, drętwienie rąk i nóg, nieprzyjemny zapach ciała, depresja, trudności w chodzeniu, męczliwość, zawroty głowy i osłabienie. Niedobór witaminy B12 może być mylony z objawami psychozy lub depresji. Kwas foliowy pozwala złagodzić objawy niedoboru B12, dlatego zaleca się jego równoczesne stosowanie.

Co więcej, witamina B12 odgrywa również istotną rolę w układzie sercowo-naczyniowym. Pomaga zmniejszyć poziom homocysteiny we krwi. Homocysteina pojawia się w organizmie, kiedy poziom witaminy B12 i kwasu foliowego jest bardzo niski. Badania naukowe wykazują, że obecność homocysteiny jest czynnikiem ryzyka rozwoju m.in. zmian miażdżycowych (udar mózgu, zawał mięśnia sercowego) i zmian zakrzepowych.