Jak brać witaminy?

Witaminy to niezbędne do funkcjonowania organizmu składniki odżywcze. Trzeba je uwzględniać w codziennym menu, ale też nie przesadzać z ich ilością. Zarówno niedobór, jak i nadmiar witamin powoduje osłabienie organizmu i zaburzenia w pracy narządów wewnętrznych. Jak więc zażywać witaminy?

Umiar to podstawa

W przyjmowaniu wszystkich rodzajów leków króluje jedna zasada – spożywać z umiarem. Umiar najczęściej jest ściśle określony na ulotce dołączonej do opakowania. Nie dotyczy to tylko antybiotyków i leków przepisanych przez lekarza na receptę, których dawkowanie jest dostosowane do leczenia, ale także preparatów dostępnych bez recepty. Sięgamy po nie, gdy czujemy spadek odporności lub gdy zbliża się sezon grypowy – witaminy i suplementy mają wówczas być środkiem profilaktycznym przed zachorowaniem. Nie każdy środek przed rozpoczęciem spożywania wymaga konsultacji z lekarzem. Przed każdym dawkowaniem warto jednak przeczytać ulotkę i ustalić dawkę odpowiednią do swojego wieku.

Pamiętajmy też, że każdy lek działa inaczej. Łyknięcie kilku witamin na raz nie sprawi, że szybciej odzyskamy dobre samopoczucie. Witaminy, jak każdy składnik odżywczy, potrzebuje czasu by wchłonąć się do organizmu i odkryć swoje dobroczynne działanie. Zanim więc sięgniesz po preparaty, sprawdź, jak zażywać witaminy.

Czym grozi niedobór witamin?

Awitaminoza (brak witamin) występuje przede wszystkim wtedy, gdy nasza dieta jest uboga w owoce i warzywa – główne źródło witamin. Gdy brakuje nam witaminy A cierpią przede wszystkim śluzówki – skóra jest przesuszona, drogi oddechowe i błony śluzowe wielu narządów wysychają. Prowadzi to m.in. do wystąpienia zespołu suchego oka i kurzej ślepoty, a także osłabienia, utraty apetytu i wypadania włosów. Awitaminoza witamin z grupy B dotyka głównie układu nerwowego i w mniejszym stopniu pokarmowego. Możliwe objawy to nudności, brak apetytu, uczucie zmęczenia i problemów skórnych.

Niedobór witaminy C nie sprzyja gojeniu się ran, kości są bardziej podatne na złamania, a stawy na nadwyrężenie; jesteśmy też mniej odporni na infekcje. Znaną chorobą wynikającą z braku tej witaminy jest szkorbut, objawiający się głównie krwawieniem z dziąseł i wypadaniem zębów. Niedobór witaminy D może prowadzić do krzywicy, a witaminy PP do problemów skórnych (m.in. powstaniem rumienia skórnego).

Co za dużo, to niezdrowo

Hiperwitaminoza, czyli nadmiar witamin, objawia się na różne sposoby. Często brana jest za zwykłe przeziębienie lub symptom innej choroby i pogłębiana przez wzmożone zażywanie preparatów witaminowych. Nadmiar witaminy A skutkuje zaburzeniem pracy nerek, a także odwapnieniem kości. Zbyt duża ilość witamin z grupy B to przede wszystkim nadwrażliwość na bodźce dotykowe i uczucie chłodu. Zaburzenia trawienia i biegunka to objawy nadmiaru witaminy C, z kolei witamina D w dużej ilości powoduje brak apetytu, nudności, gorączkę, a czasem także powstanie kamieni w nerkach. Hiperwitaminozę w przypadku witaminy PP można rozpoznać, gdy mamy do czynienia z suchą, zaczerwienioną i swędzącą skórą, wymiotami i biegunką. Najmniej dotkliwy jest nadmiar witaminy E – ponieważ witamina jest w dużej ilości wydalana z kałem, nie grozi nam zbyt duża jej ilość.

O łykaniu witamin nie można więc zapominać. Ich niedobór szybko da nam się we znaki i może być źródłem poważnych zaburzeń w pracy narządów wewnętrznych. Należy jednak sięgać po nie zgodnie z zaleceniami lekarzy, by nie przedobrzyć i skazać się na osłabienie i kłopoty ze zdrowiem.